आषाढाचे गित
चातकाला लागे, कृष्णमेघाची अोढ
वाट पाहे वसुंधरा, येतो कधी आषाढ
नृत्य करी मयुर, बरसता जलधारा
प्रेयसी होय धुंद, झोंबता मंद वारा
गाऊ लागे मेघ मल्हार, साद देई विज
झोपडीत म्हणे माता, क्षणभर निज
घालती भक्तगण, विठ्ठलास साद
चंद्रभागेत मिसळे, टाळ मृदंगाचा नाद
प्रतिक्षा संपुन, न्हाऊ निघाली सृष्टी जणू
निरखुन पाहे देवेन्द्र, रूप त्याचे धणु
पाहण्या सारकाही, सुर्य ढगामागुन हसतो
हसु किती चैतन्यदायी, कृष्णमुरारी भासतो
झाली तृप्त धरणी, आनंदले सृष्टी चराचर
भुमिच्या कुशीतुन, डोकावे तृणांकुर
वसुंधरेने पांघरला, नवा हिरवा शालु
पक्षी-वृक्ष उल्हासुन, जणु लागले बोलु
नाचलो मी जलधारात, नाचली माझी प्रित
गावे सर्वांनी या, आषाढाचे गित
- रघुनाथ सोनटक्के -
तळेगाव, पुणे
880 579 1905
( माझी प्रथम प्रकाशित कविता )
0 comments:
Post a Comment